جاوا

جلسه ۱: آشنایی با جاوا

در این جلسه معرفی مختصری از زبان برنامه نویسی جاوا را ارائه می دهیم.

جاوا به عنوان یک زبان ساختارمند

قبل از پرداختن به جزئیات ، بررسی ساختار و معنای یک برنامه کامپیوتری در زبان جاوا به صورت همزمان می تواند مفید باشد.

هر برنامه ای در جاوا باید ساختار خاصی داشته باشد. جاوا یک زبان است و مانند زبان های گفتاری (مثلاً فارسی یا انگلیسی) باید دستور زبان خاص خود را داشته باشد. گرامر زبانهای کامپیوتری معمولاً بسیار ساده تر از زبانهای گفتاری است اما متاسفانه گرامر این زبان ها بسیار سخت گیرانه تر از زبان های گفتاری باید باشد. همین قوانین سختگیرانه برای ساختار و دستور زبان است که کامپیوتر را قادر می سازد که برنامه را بفهمد و کاری که در برنامه مشخص شده است را انجام دهد.

برنامه ها دارای ساختاری کلی هستند ، این ساختار کلی از کنار هم قرار گرفتن ساختار های جزئی بوجود آمده است و برای یادگیری این زبان ها، درک این ساختار های جزئی نیز مهم است. در مقایسه ، یک کتاب درسی را می توان به بخشها ، فصل ها ، پاراگراف ها ، جملات و کلمات تقسیم کرد (ساختار) ، اما درک معنای کلی کلمات ، جملات و فصل ها نیز برای درک کامل محتوای آن ضروری است. شما می توانید این را معادل معناشناسی (semantic) برنامه در نظر بگیرید.

تجزیه و تحلیل خط به خط برنامه کلاسیک "Hello World" باید ایده بهتری از ساختار و مفهوم برنامه در جاوا به شما ارائه دهد. در جلسات بعدی این کار را انجام خواهیم داد.

ویژگی های جدید

ویژگی های جدید و بروزرسانی های موجود در جاوا چهره محیط های برنامه نویسی را تغییر داد و تعریف جدیدی را به برنامه نویسی شی گرا (به اختصار OOP) ارائه داد. اما بر خلاف زبان های قبل از جاوا ، در جاوا به برخی نیازها از جمله دارا بودن قابلیت های استاندارد به صورت آماده و درون ساخت و همچنین استقلال از سیستم عامل میزبان توجه ویژه شده است.

اهداف اصلی در ایجاد زبان جاوا را در زیر می بینید:

  • ساده و قابل حمل است: مدیریت حافظه با استفاده از اشاره گرها مجاز نیست.

  • شی گراست.

  • از سیستم عامل میزبان مستقل است.

  • امن و پویا است: برای اجرای امن کد از منابع راه دور طراحی شده است.

  • شامل امکانات کمکی و کتابخانه ای برای کار با شبکه است.

  • عملکرد بهینه: با استفاده از کامپایلرهای JIT (Just-In-Time) یعنی کامپایلرهای در لحظه، جاوا از طریق استفاده از بایت کد (byte-code) که می تواند به راحتی به کد ماشین میزبان ترجمه شود ، به عملکرد بالایی دست می یابد.

  • قدرتمند است: جاوا سیستم مدیریت حافظه قدرتمندی دارد. این ویژگی به هنگام بررسی کد در زمان کامپایل و همچنین زمان اجرا به از بین بردن خطاها کمک بسیاری می کند.

  • جاوا چند نخی (Multithread) است: از اجرای برنامه های چند نخی (نخ یا Thread را می توان پروسه های سبک دانست) ، شامل مجموعه ای از ابزارهای همگام سازی پشتیبانی می کند.

زبان جاوا برخی از ویژگی های جدید را معرفی می کند که در زبان های دیگر مانند C و ++C وجود نداشت.

روش های نادرست برنامه نویسی

با گذشت سالها ، برخی از ویژگی های برنامه نویسی در زبان های C یا ++C توسط برنامه نویسان به شکل نادرست مورد استفاده قرار گرفت. اگرچه این زبان ها اجازه استفاده از این ویژگی ها را می داد اما استفاده از آنها به عنوان شیوه های نادرست برنامه نویسی شناخته می شوند. بنابراین سازندگان جاوا استفاده از آنها را ناممکن کرده اند:

  • استفاده از اشاره گرها
  • بازتعریف عملگرها
  • ارث بری چندگانه
  • کلاسهای دوست (دسترسی به اعضای private از یک شی دیگر)
  • محدودیت ها در تغییر نوع صریح (مربوط به مدیریت حافظه)

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا