htmlطراحی سایت

جلسه ۲: بستر وب چگونه کار میکند؟ در طراحی سایت

بستر وب چگونه کار میکند؟

یک بررسی اجمالی به نقش وب در برقراری ارتباطات بین تجهیزات موجود.

  • مباحث زیر را بررسی خواهیم کرد:
  • سوییچ های دستگاه های متصل
  • روترها
  • بسته های داده
  • TCP
  • HTTP و HTTPS
  • پورت ها

در درس گذشته، ما راجع به کلاینت ها و سرور ها و اینکه اینترنت چگونه به آنها اجازه برقراری ارتباط میدهد صحبت کردیم.در این قسمت ما نگاهی دقیق تر به چگونگی این ارتباط می اندازیم.

سوییچ ها

در حقیقت ، این ارتباط کاملاً شهودی است. مشتری ها به سرورها درخواست می دهند و سرورها با داده های مورد نیاز پاسخ می دهند ، اما چگونه این داده ها منتقل می شوند؟ پاسخ ابتدا نیاز به تعریف ساختار اینترنت دارد.

اینترنت متشکل از دستگاه هایی است که به عنوان سوئیچ شناخته می شوند و اتصال هر دستگاه را به هر دستگاه دیگری در شبکه را امکان پذیر می کنند. از خود دستگاه ها به عنوان end-systems یاد می شود و این اساساً فقط یک اصطلاح فانتزی برای رایانه ای است که اکنون برای دسترسی به این صفحه وب استفاده می کنید!

سیستم های نهایی از طریق لینک ها به سوئیچ ها متصل می شوند و همه سوئیچ ها نیز به نوبه خود به یکدیگر متصل هستند ، در نتیجه هر end-systems در اینترنت به طور ضمنی به هرend-systems دیگر متصل است.

سوئیچ ها علاوه بر اتصال سیستم های نهایی به یکدیگر ، با انتقال بسته ها بین منبع بسته و مقصد ، ارتباط بین هر دو end-systems را تسهیل می کنند. بنابراین ، سوئیچ ها مسیرهای از پیش تعیین شده بین بسته های سیستم های انتهایی و بسته های رو به جلو را در خود ذخیره می کنند.

روترها

اصطلاحی که معمولاً در مورد شبکه ها شنیده می شود ، روترها هستند. عملکرد روترها مشابه عملکرد سوییچ ها می باشد بدین ترتیب که end-systems ها را به بقیه وب متصل می کنند. با این حال ، روترها در واقع از سوییچ ها بسیار پیشدفته تر هستند ، زیرا این توانایی اضافی را دارند که کوتاه ترین و یا خلوت ترین مسیر بین یک منبع یک بسته و مقصد آن را شناسایی میکنند. بنابراین ، روترها نسخه قدرتمندتری از سوئیچ ها هستند و اینترنت شامل ترکیبی از روترها و سوئیچ ها است که انتقال داده ها را بین سیستم های نهایی تسهیل می کند.

بسته های داده

اکنون که ساختار اینترنت برای اطمینان از اتصال را مشخص کردیم ، بیایید در مورد نحوه انتقال داده ها از طریق شبکه صحبت کنیم. این کار با تقسیم داده ها ، که فقط چند بایت است ، انجام می شود که باید به چند قطعه بایت کوچکتر تقسیم شود که به عنوان بسته شناخته می شوند و سپس هر بسته را به طور مستقل به مقصد می فرستد. دلیل این امر این است که شما همیشه نمی توانید مقادیر زیادی داده را در یک بسته واحد ارسال کنید زیرا به احتمال زیاد داده های بسته های بزرگ به دلیل وارونه سازی بیت ها در هنگام انتقال در مسیر منبع خود به مقصد خراب می شوند. بنابراین ارسال چندین بسته کوچکتر کارآمدتر و قابل اطمینان تر است.

TCP

از آنجا که مهم است که کلاینت ها و سرورهای شبکه زبان یکسانی را درک کنند ، پروتکل های خاصی وجود دارد که ارتباط دستگاه ها را در اینترنت تعریف می کنند. پروتکل اصلی استفاده شده برای ارتباط بین یک برنامه وب و یک مرورگر به عنوان پروتکل کنترل انتقال (TCP) شناخته می شود. TCP یک پروتکل لایه انتقال است که مسئولیت انتقال داده را بر عهده دارد و انتقال داده قابل اعتماد بین کلاینت ها و سرورها را در وب تضمین می کند. روش TCP این است که با اضافه کردن اطلاعات اضافی به بسته های داده که اجازه احراز هویت بسته ها را می دهد و اجازه می دهد تا پیام های تأیید بین مشتری و سرور برای تأیید داده ها مبادله شود.

HTTP و HTTPS

ما به تازگی یاد گرفته ایم که سرویس گیرنده ها و سرورها با شروع ارتباطات TCP و ارسال پیام به هم با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند. اکنون ، ما دقیقاً نحوه ساختار این پیام ها را بررسی خواهیم کرد.

پروتکل انتقال HyperText که معمولاً HTTP نامیده می شود ، یک پروتکل لایه کاربرد است که نحوه ساختار پیامهای مشتری و سرور در وب و همچنین نحوه تبادل آنها را تعیین می کند. برنامه کلاینت و برنامه سرور از طریق تبادل پیام های HTTP با یکدیگر صحبت می کنند و مزیت HTTP این است که اطمینان حاصل می کند پیام ها سالم و به موقع تحویل داده می شوند.

این ممکن است مبهم به نظر برسد ، اما ایده سطح بالا این است که HTTP در بالای TCP ساخته شده و ایجاد یک سرور HTTP برای برنامه وب شما اساساً فقط به این معنی است که شما یک سرور ایجاد می کنید که مشتریان برای انتقال داده های قابل اعتماد با آن اتصالات TCP ایجاد می کنند. به زبان ساده ، HTTP وسیله ای است که از طریق آن می توانید مطمئن شوید که برنامه شما از TCP برای انتقال پیام از کلاینت ها به سرور و بالعکس استفاده می کند. بنابراین اساساً ، وقتی URL را در مرورگر خود وارد می کنید ، آنچه در واقع اتفاق می افتد این است که یک دستور HTTP برای انتقال صفحه وب درخواستی از طریق TCP به سرور میزبان برنامه ارسال می شود.

ساختار متداول URL ها https://www.educative.io/ است. بنابراین ، HTTPS مخفف چیست؟ HTTPS مخفف HyperText Transfer Protocol Secure است و در اصل فقط نسخه امن HTTP است. معنی این امر این است که ارتباطات بین مرورگر و سرور میزبان رمزگذاری شده است تا هیچ شخص ثالثی در شبکه نتواند به اطلاعاتی که برای اشتراک گذاری در نظر گرفته نشده دسترسی پیدا کند.

پورت ها

تا کنون ، ما هم در مورد پروتکل لایه حمل و نقل و هم پروتکل لایه کاربرد بحث کرده ایم که ارتباط کارآمد بین end-systems را در وب تضمین می کند. اما این پروتکلها دقیقاً به کجا اجازه می دهند تا سیستمهای نهایی ارسال شوند؟ پورت ها نقاط پایانی ارتباط بین مشتری و سرور هستند. ما قبلاً به طور خلاصه سوکت ها را مورد بحث قرار دادیم و در مورد چگونگی دروازه ورودی فرآیندها صحبت کردیم. سوکتها در پورت ها باز می شوند تا فرایندها بتوانند پیام ها را ارسال و دریافت کنند. پورت ها با شماره شناخته می شوند و همه درگاه های زیر ۱۰۲۴ به طور پیش فرض با پروتکل خاصی در ارتباط هستند. به عنوان مثال شماره درگاه HTTP 80 است و این بدان معنی است که هر پیامی را که از طریق وب ارسال یا دریافت می کنید باعث می شود تا دستگاه خود را در یک سوکت در درگاه ۸۰ قرار دهید. پورت ها ی بالای ۱۰۲۴ درگاه های در دسترس برنامه نویسان هستند تا برای هر فرایندی که می خواهند با یک شبکه ارتباط برقرار کنند استفاده کنند. آنها می توانند بر روی این درگاه ها سوکت ایجاد کنند و ساختار و نوع پیام هایی را که این سوکت می تواند از طریق برنامه نویسی سوکت پاسخ دهد ، تعریف کنند. برنامه نویسی سوکت یکی از شاخه های شبکه های کامپیوتری است که از حوصله این بحث خارج است ، اما مهارت بسیار مفیدی است واگر علاقه مند به این زمینه هستید ، قطعاً باید آن را مورد بررسی قرار دهید.

آزمون:

0
ایجاد شده در

Quiz 37

1 / 5

کدام یک از موارد زیر در مورد بسته های داده درست نیست؟

2 / 5

پورت 3000 را می توان برنامه نویسی کرد تا توسط فرایندی خاص مورد استفاده قرار گیرد

3 / 5

امنیت HTTP از HTTPS بیشتر است

4 / 5

انتقال مطمئن اطلاعات را تضمین می کند

5 / 5

کدام یک از موارد زیر جز تفاوت های سوکت ها با موتر ها نیست؟

امتیاز شما

میانگین امتیازها 0%

0%

اکنون ما با درک از ارتباطات ایجاد شده در وب و پروتکل هایی که اجازه می دهند تا نقطه دقیق رسیدن پیام ها ارتباط برقرار می کنند ، نحوه قرارگیری سیستم ها در وب را درک می کنیم. در درس بعدی ، ما به بررسی این خواهیم پرداخت که چگونه این سیستم ها واقعاً یکدیگر را برای برقراری ارتباط پیدا می کنند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا